​Je merkt dat je vaak moe bent zonder duidelijke reden.

Alsof je nooit écht oplaadt, wat je ook probeert.

 

Je leeft deels op automatische piloot en raakt sneller overprikkeld dan je zou willen.

​

​

Herken je dit?​​

• Afspraken en regels die ettelijke keren wijzigen en jij die te laat inziet dat je opnieuw 'ja' hebt gezegd.

• Je gaat de winkel binnen met een lijst van wat je wil meenemen. Even later sta je aan de kassa met dingen die je niet nodig had.

• Je bent in gesprek en merkt dat je eigenlijk de helft gemist hebt.

• Achteraf begrijp je wel wat er is gebeurt, maar in het moment dat het ertoe doet slaag je er niet in om het te veranderen. 

​​​​

Wat dit vaak doet:

• Je geraakt uitgeput, ondanks voldoende rust.

• Zelfzorg helpt, maar is vaak niet genoeg.

• Je komt jezelf steeds opnieuw tegen. Andere situaties, personen en toch hetzelfde verhaal in een nieuwe 'jas'

• Vooral wanneer het echt toe doet, wordt het lastig.

​

Wat hier vaak onder zit:

Je bent niet moe door wat je doet.

Je raakt leeg door wat er gebeurt in contact.

Niet omdat je te weinig weet,

Maar omdat je je positie intern verliest zodra de spanning toeneemt. 

​

Je herkent het misschien niet overal.

Maar voldoende om op te merken wat het je kost.

​

Wat je hier leert:

• Blijven wanneer spanning opkomt​

• Onderscheiden waar jouw verantwoordelijkheid ligt en waar niet

• Herken ruis zodat je kan handelen volgens wat klopt en nodig is.

• Richting houden wanneer het ertoe doet

​

​